आयुष्याची वाट काळोखी
जणू अंधारा बोगदा
दाव आता दाव देवा
किरण आशेचा एकदा
आले इथे ना जाणुनी
रस्ता भयभीत एकटा
अबला मी विकतेच आहे
माझीच देह संपदा
नजरा विखारी झेलूनी
जपते परी मी अस्मिता
काय गुन्हा झाला असा
अन् जाहले मी वंचिता
सामर्थ्य सारे एकवटूनी
उभी राहिली ही माता
बाळा तुझ्या रुपात गवसला
कोवळा सोनेरी कवडसा
अस्तित्व तुझे तारूनी
मी जाहले भय मुक्ता
प्रकाश दिसला अभिमानाचा
सरला अंधारा बोगदा
No comments:
Post a Comment